Historia

W latach 50. istniało duże zapotrzebowanie na środki transportu. Producenci samochodów osobowych wykorzystali tę sytuację wprowadzając do produkcji pojazdy dostawcze.
Renault opracował projekt pojazdu dostawczego o nowoczesnej konstrukcji, który, jak się potem okazało, odniósł sukces rynkowy. Auto nazwano Estafette (goniec) i wprodzono do produkcji w 1959 r. Pojazd miał samonośne nadwozie oraz chłodzony  cieczą i napędzający przednie koła silnik umieszczony z przodu. Była to 4-cylindrowa jednostka napędowa o pojemności skokowej 845 ccm i mocy maksymalnej 32 KM. Silnik ten napędzał m.in. model 4CV oraz wprowadzoną w 1956 roku Dauphine. W odróżnieniu od konstrukcji innych firm, zastosowano manualną, całkowicie zsynchronizowaną skrzynię biegów o czterech przełożeniach oraz niezależne zawieszenie wszystkich kół. Poszycie nadwozia wykonano z blachy stalowej. Duża przednia szyba oraz boczne, przesuwane szyby zapewniały dobrą widoczność. Podstawowa wersja pojazdu – zamknięty furgon – posiadała przesuwane drzwi z boku, co ułatwiało załadunek i rozładunek nawet w ciasnych miejscach. Kabinę kierowcy wyposażono w system wentylacji i ogrzewania. Pojazd miał ładowność 600 kg.
Pojazd zyskał przydomek cheval (z fr. koń), stając się faktycznie koniem pociągowym dla tysięcy użytkowników. Klienci mieli do wyboru kilkanaście typów nadwozia. Poza podstawowym furgonem oferowano także 9-osobowy mikrobus zwany Alouette, wersję ze skrzynią ładunkową krytą plandeką, furgon lub mikrobus z podwyższonym dachem, a także wersję pod zabudowę specjalistyczną. Renault Estafette używano w policji, żandarmerii, armii francuskiej, straży pożarnej, a także w służbach medycznych jako ambulans. Furgony chętnie wykorzystywały też floty dużych firm transportowych. Estafette sprawdził się w mieście i na wsi, był eksportowany do wielu krajów. Wraz z modą na samochodową turystykę liczne egzemplarze przebudowano na pojazdy typu camper. W okresie ponad 2 lat wyprodukowano 58 201 egzemplarzy.
W maju 1962 roku wprowadzono zmodernizowaną wersję Estafette R2132/33 z silnikiem o pojemności 1108 ccm i mocy 45 KM, znanym z modelu Renault 8. Ładowność wzrosła do 800 kg. Trzy lata później w salonach Renault pojawiła się wersja R2134 z rozstawem osi przedłużonym o 380 mm i ładownością 1000 kg. Jesienią 1968 roku wprowadzono trzecią serię Estafette – R2136 z silnikiem 1289 cm o mocy 54 KM. Wprowadzono skrzynię biegów o zmienionych przełożeniach, dzięki czemu prędkość maksymalna wzrosła do 98 km/h. W kolejnych latach zmodyfikowano nadwozie, wprowadzając masywne zderzaki z odbojami, zmieniono kształt osłony wlotu powietrza, kloszy kierunkowskazów oraz stylizację kokpitu. Wzrastał poziom bezpieczeństwa kierowcy i pasażerów. W 1975 roku rozpoczęto licencyjny montaż Estafette w Rumunii. W czerwcu 1980 roku z taśmy montażowej zjechał ostatni z 533 209 egzemplarzy Renault Estafette. Jego następcą został Trafic.
Obchodzący swoje 50. urodziny Renault Estafette jest dzisiaj klasykiem, rzadko spotykanym u polskich kolekcjonerów.